Svetozar Borojević je rodjen 13.
decembra 1856. godine u selu Umetići pored Hrvatske Kostajnice.
Otac Adam je služio u Austro Ugarskoj vojsci kao "Oberleutnant"
i za svoje zasluge na forntu dobio
srebrnu medalju za hrabrost. Nakon što je završio osnovno
obrazovanje i Svetozar kreće očevim stopama i nastavlja školovanje
u vojnim akademijama u Kemenitzu i Grazu. Njegova karijera kao
oficira Austro Ugarske vojske kreće vrtoglavom brzinom. Svetozar
se prvo iskazao u opsadi Sarajeva 1878. godine gdje je dobio i vojni
Merit krst i promovisan u "Oberleutnanta". Nakon toga njegov
talent za vojnu znanost i upornost su mu dali pristup Glavnoj komadni
u Beču gdje je obučavan kao Glavni oficir. Izmedju 1887. i
1891. godine Svetozar već radi kao instuktor u vojnoj akademiji
gdje je nakon par godina unapredjen u čin majora. Unapredjenja u
veće činove se nižu tako reći iz dana u dan i već
u novembru 1897. godine Svetozar dobija čin "Oberst". 1889. godine se ženi sa Leonitnom kćerkom
jednog preminulog austro ugarskog oficira sa kojim ima sina Friedrich
ili Fric koji je ime dobio po svom djedu. 1905. godine Svetozar je za
zasluge na raznim frontovima od Ugarsko cara dobio plemeniti prefiks
VON tako da je nadalje bio poznat po imenu Borojević Von Bojna.
Svoje
umijeće i sposobnost ratnog taktičara Svetozar pokazuje na
liniji fronta sa Italijom na Slovensko Italijanskoj granici. Kada je
Italija 1915. godine proglasila rat sa Austro Ugarskom, carstvo nije
bilo spremno da otvori novi front i Conrad Von Hotyendorf je zahtjevao
da se vojska povuče i prepusti dobar dio Slovenije Italijanima.
Svetozar se oštro pobunio takvoj odluci i sa svojih 30-40 bataljona i
dalje ostao da brani Slovensku granicu ističući da će
Slovenski borci hrabrost pokazati upravo na pragu svoje domovine.
Njegov plan odbrane se izuzetno dopao caru i njegovim savjetodavcima
tako da je Svetozar odmah preuzeo komandu nad frontu na rijeci Soči.
Svetozar sa svojih 30-40 bataljona uspješno odbio prvi napad
italijanskog grofa Luigia Cadorne koji je predvodio čak 336
bataljona. Tokom rata su italijani ukupno još 11 puta neuspješno
pokušali da izvrše ofanzivu i da slome otpor vojske Von Borojevića
ali se na kraju ispostavilo da je Svetozar bio isuviše dobar taktičar.
Tokom tih godina
na italijanskom frontu Svetozar je promovisan više puta i na kraju
dobio i čin Feldmarchala. Uz to je i dobio sve moguće
medalje i odličja što je tada Austro Ugarska mogla da mu
dodijeli. Slovenci su ga zavoljeli time što je odbranio granicu na
rijeci Soči koja je bila simbol Slovenske kulture i države tako
da ga je Ljubljana i nominovala za počasnog oslobodioca svih
vremena a isto to su uradila još mnoga mjesta u Sloveniji kao što su
Sežana, Kopriva i Karst.
Nakon
što je dobio orden "Komandantski krst" Marije
Terezije, Svetozar je imao pravo da zahtjeva da mu se pored imena
stavi prefiks i "Freiherr" ili u njegovom slučaju
Baron, pošto je već imao naziv Von. Ali, Borojević poznat
po svojoj tvrdoglavosti i upornosti preskače taj naziv i zahtjeva
naviv Grofa što m je dakako odbijeno jer su takav naziv dobijali samo
istaknuti plemići Austro Ugarskog porijekla. Zbog svega toga,
nakon pada Austro Ugarske i Svetozarovog penzionisanja 1918. on ostaje
bez značajnih primanja i živi samo od skromne pomoći koju
je dobijao kao vlasnik "Komandantskog krsta" Marije Terezije.
Nakon rata je zatražio od Slovenskih vlasti da sa svojom vojskom
preko Slovenije predje u Zagreb ali mu to nije dozvoljeno kao ni da se
vrati bilo kako u novo-nastalu državu što ga je i dodatno dotuklo pa
je preminuo u bolnici u Klagenfurtu 23. maja 1920. godine. u velikom
siromaštvu i bijedi slomljenog duha i usamljen.
Medju austrijskim vojnim redovima
je kružila i priča da je izvršio i samoubistvo utapljanjem u
Vrbskom jezeru.
Po
mnogim vojnim analitičarima i istoričarima Svetozar Borojević
Von Bojna, iako strog i odlučan oficir, je bio daleko najveći
vojni stručnjak i strageg prvog svjetskog rata a to i potvrdjuju
sva moguća odlikovanja i ordeni koje je Svetozar dobio za svoje
zasluge u tom ratu. U jednom od njegovih pisama Generaloberstu
Sarkoticu Svetozar je napisao: "Kada bih ja imao moć u
čitavom bi čovječanstvu uveo red, disciplinu i zajednički
timski rad. Tek bi tada vidjeli uspjeh koji bi stotinama puta bio veći
od uobičajenog.
Svetozar Borojević je rodjen 13.
decembra 1856. godine u selu Umetići pored Hrvatske Kostajnice.
Otac Adam je služio u Austro Ugarskoj vojsci kao "Oberleutnant"
i za svoje zasluge na forntu dobio
srebrnu medalju za hrabrost. Nakon što je završio osnovno
obrazovanje i Svetozar kreće očevim stopama i nastavlja školovanje
u vojnim akademijama u Kemenitzu i Grazu. Njegova karijera kao
oficira Austro Ugarske vojske kreće vrtoglavom brzinom. Svetozar
se prvo iskazao u opsadi Sarajeva 1878. godine gdje je dobio i vojni
Merit krst i promovisan u "Oberleutnanta". Nakon toga njegov
talent za vojnu znanost i upornost su mu dali pristup Glavnoj komadni
u Beču gdje je obučavan kao Glavni oficir. Izmedju 1887. i
1891. godine Svetozar već radi kao instuktor u vojnoj akademiji
gdje je nakon par godina unapredjen u čin majora. Unapredjenja u
veće činove se nižu tako reći iz dana u dan i već
u novembru 1897. godine Svetozar dobija čin "Oberst". 1889. godine se ženi sa Leonitnom kćerkom
jednog preminulog austro ugarskog oficira sa kojim ima sina Friedrich
ili Fric koji je ime dobio po svom djedu. 1905. godine Svetozar je za
zasluge na raznim frontovima od Ugarsko cara dobio plemeniti prefiks
VON tako da je nadalje bio poznat po imenu Borojević Von Bojna. 
