|
 |
www.kostajnica.com |
PETAR POPOVIC - PECIJA
|
 Petar
Petrovic, zvani Pecija je rodjen od oca Petra i majke Ilinke u selu Buševic u
Krupskoj opštini ali je svoje najbolje godine proveo u Kostajnici ili u neposrednoj
blizini mjesta. Prica se da je Pecija sam naucio pisati i citati a da je osim srpsko
hrvatskog govorio i turski jezik. Od mladih dana Petar nije mogao mirno gledati tursko zlo
pa se vec u dvadeset i drugoj godini diže u hajduke i od tada, do kraja svog
života, turcima zadaje brige i probleme. U jesen 1858. zajedno sa hajduckim
harambašom Petrom Garacom iz Strigove, diže veliku bunu u Knešpolju i pred
Kostajnicom sagradi šanac poznatiji pod nazivom "Pecijin šanac". Uz
pomenute hajduke skocio je i napaceni narod pa se na šancu odigrala žestoka
bitka izmedju turaka i ustanika. Nakon duge i teške borbe turci su uspjeli ustanike
natjerati preko rijeke Une u Hrvatsku Kostajnicu gdje se je vecina predala austro ugarskim
stražama. Pecija i Garaca sa još 300-tinjak ustanika se nisu dali predati vec su
prešali preko mosta nazad medju turke koji su se razbježali ispred Pecijinog
noža tako da su umakli u Pastirevo. Ova buna je u narodu ponataka kao Kostajnicka ili
Pecijina buna a rijedje kao Knešpoljska buna.
|
|
|
| Poslije
Kostajnicke bune Pecija je dva puta pao Turcima u ruke. Tako je dospio i u Istambul gdje
je osudjen na smrt, ali pod uslovom da bude pogubljen u svom kraju jer je "tamo
najviše zla pocinio". Na putu u rodni kraj Pecija je pobjegao Turcima kod
Kragujevca gdje je dobio mjesto stražara u topolivnici. Tu je ostao sve do novog
ustanka u Bosanskoj Krajini 1875. godine a kada je vijest o tom ustanku došla do
Petra, odmah je pristupio ustanicima i vec 28. avgusta ucestvovao u bitci kod sela
Gašice. Tog dana Petar Pecija se još jednom pokazao kao veliki junak i
vodja ustanika nadjacavši Turke i nagnavši ih u bijeg. Medjutim, nedugo poslije,
a prica se zbog izdaje nekog Ilije Colanovica, Turci iznenadiše ustanike i nakon
dugog i žestokog boja razbiše hajduke od kojih neki pobjegoše u Prosaru a
njih pedesetak sa Pecijom na celu, ostadoše da se bore na obali rijeke Save. |
|
|
|
| Potjerani
turskom silo Pecija i ustanici uspjeli su se dokopati ladje i preci preko rijeke ali bez
zaklona, izloženi turskoj pušcanoj vatri gotovo svi izginuše. Samo Pecija i
dva covjeka ostadoše živi ali Petar, nemirnog i hrabrog duha, umjesto da se
skloni izadje na cistinu i povika na turke: "Evo Turci, neka znadete, Pecije niste
ubili, još je živ, i naskoro ce Vam se osvetiti". Tog momenta ga je
pogodilo tursko tane i na mjestu ga ubilo. Bilo je to 29. avgusta 1875. godine. Medju
narodom je kružila prica da ga nije ubilo pušcano zrno vec je puška bila
nabijena pšenicom. Mrtvog Peciju sa Kormanošem i ostalim junacima, drugovi
sahraniše u selu Jablancu niže Jasenovca a deset godina nakon pogibije Pecijine
su kosti prenešene i pohranjene kod manastire Moštanica u blizini Kozarske
Dubice. |
|
|
Manastir
- Moštanica |
|
Copyright ©
2000-2002 - http://www.kostajnica.com
All Rights Reserved - Sva prava zadrzana |
