Selo gori, opozicija se češlja…

Politika u Republici Srpskoj pred predstojeće opšte izbore pruža sliku izuzetnog političkog apsurda. Vladajući Savez nezavisnih socijaldemokrata (SNSD) ulazi u izbornu trku poljuljan, pod pritiskom višegodišnjih privrednih izazova, međunarodnih sankcija i zamora glasačkog tijela. Čini se da je SNSD politički ranjiviji nego ikada ranije. Međutim, umjesto da iskoristi ovu istorijsku i jedinstvenu priliku za priželjkivani politički preokret, opozicija je još jednim valom unutrašnjih nesuglasica sama sebi izmakla tepih pod nogama.

Stanivukovićeva strategija “dvije stolice”

Ključna figura u aktuelnom postavljanju figura na političkoj šahovskoj tabli bez sumnje je Draško Stanivuković. Njegovo djelovanje u proteklim mjesecima otvara sve više pitanja među tradicionalnim opozicionim glasačima. Očigledno sjedenje na dvije stolice i koketiranje sa vladajućim strukturama doveli su do toga da ga mnogi u političkim krugovima označavaju kao “trojanskog konja” Milorada Dodika.

Taktika balansiranja izmedu opozicione retorike i pragmatičnog dogovaranja sa vlastima Stanivukoviću ostavlja značajan prostor. Po svim trenutno raspoloživim scenarijima, postao je ključni faktor bez kojeg se neće moći sastaviti naredna entitetska vlada, pa ne iznenađuju sve glasnije prognoze da bi se bez obzira na konačne pobjednike izbora upravo on mogao domoći fotelje premijera Republike Srpske.

Propušteni zamah SDS-a i Blanušina stagnacija

Poseban udarac pretrpjela je Srpska demokratska stranka (SDS). Da su se opšti izbori održavali prije dva mjeseca, njihov kandidat za predsjednika Republike Srpske, profesor Branko Blanuša, vjerovatno bi sa lakoćom odnio pobjedu. U tom trenutku, talas nezadovoljstva prema vlasti i zamah stabilne opozicione opcije išli su mu direktno na ruku.

Međutim, uslijedio je period od nekoliko mjeseci u kojem je Stanivuković javno najavljivao i vagao vlastitu kandidaturu za predsjednika Srpske, držeći time čitav opozicioni blok u pat-poziciji i praveći pometnju među glasačima. U toj taktičkoj igri iscrpljivanja, Blanuša i rukovodstvo SDS-a očigledno se nisu snašli. Neodlučnost, izostanak brze reakcije i gubitak inicijative u medijskom prostoru doveli su do osipanja zamaha, što će po svemu sudeći rezultirati ozbiljnim gubitkom dragocjenih glasova na samom biralištu.

Cvijanovićeva kao najsigurnija karta vladajućih

S druge strane, u utakmici za pojedinačne funkcije na nivou Bosne i Hercegovine, pozicija vladajuće koalicije djeluje znatno stabilnije. Željka Cvijanović, kao kandidat SNSD-a za srpskog člana Predsjedništva BiH, trenutno važi za favorita sa najvećim šansama za pobjedu. Zahvaljujući visokoj prepoznatljivosti, discipline unutar stranačkog aparata i, prije svega, rasutosti opozicionih glasova, njena izborna pozicija ostaje uglavnom neugrožena.

Ulazak u samu završnicu izborne kampanje donosi jasnu poruku: iako je SNSD na staklenim nogama, razjedinjena opozicija, vođena kratkovidnim političkim kalkulacijama i unutrašnjim podvalama, propustila je priliku da zada odlučujući udarac. Zbog toga umjesto tektonskih promjena, građani bi nakon prebrojavanja glasova mogli gledati samo novu preraspodjelu karata unutar već dobro poznatih političkih igrača.